Sattahip Wittayakom School Magezine
ความว่า..
ตั้งแต่ก้าวแรกที่ผมได้เดินเข้าสู่รั้วอินทนิลหรือที่รู้จักกันทัวไปว่า โรงเรียนสัตหีบวิทยาคม มและเพื่อนๆรู้สึกยินดีและภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก ได้พบกับเพื่อนใหม่ๆ
สำหรับการเป็นนักเรียนนั้นผมขอพูดถึงเรื่องเครื่องแบบของพวกเราทุกคนก่อน ที่เสื้อของเราจะมีตัวอักษรถูกปักลงบนเสื้อ อักษรที่ถูกปักลงบนเสื้อนั้นมีความหมายทุกๆคำ ตั้งแต่ชื่อนามสกุล เลขประจำตัว เลข ม.ของระดับชั้น ที่สำคัญที่สุดชื่อสถาบันที่เป็นที่รักของพวกเราทุกคนก็คือ คำว่า "ส.ว." ที่หน้าอกด้านซ้าย ถึงเวลาจะล่วงเลยมาหกปีเต็ม แต่คำว่า "ส.ว." ก็ยังไม่เคยเลือนหายไป แม้กาลเวลาจะผ่านไปนานสักเท่าไรเราทุกคนก็ยังเป็นลูก "ส.ว."อยู่เสมอ
ความรู้สึกของผมที่มีต่ออาจารย์ทุกท่านนะครับ ต้องขอขอบคุณอาจารย์ทุกท่านที่คอยเป็นห่วง เป็นใยใส่ใจทุกข์สุขของนักเรียนเสมอ แน่นอนครับอาจารย์ทุกท่านก็เปรียบเสมือนคุณพ่อคุณแม่ของเราอีกท่านหนึ่ง อาจารย์ให้มากกว่าความรู้ ถามว่าอะไรมากกว่าความรู้ นั้นคือ "ประสบการณ์ชีวิต"ผมได้ประสบการณ์ชีวิตในหลายด้านจากอาจารย์อันเป็นที่รักของผม คือ อาจารย์ที่ปรึกษาตั้งแต่ชั้น ม.4-6 อาจารย์ได้กล่าวสั่งสอนมากแต่อาจารย์ก็ต้องอดทนอดกลั้น สอนให้ผมทำในสิ่งที่ถูกต้องได้ อะไรที่ผิดก็ว่าผิด และแนะนำสิ่งที่ถูกต้องให้ปฏิบัติทำอะไรที่ดีแล้วถูกแล้ว อาจารย์ก็ชื่นชมด้วยความยินดีด้วยสำหรับความรู้สึกตรงนี้ผมอยากบอกผ่านไปยังอาจารย์คนพิเศษของผมคือ อ.สุกัญญา อ.จรรยา อ.พนา อ.ยุภา อ.จันทิมา อ.นุสรา อ.เบญจภรณ์ (แม่ๆของพวกผม) และอาจารย์ในระดับชั้นม.6ทุกท่าน และที่ลืมไม่ได้อาจารย์ อัญชลี ที่ให้โอกาสเด็กดื้ออย่างพวกผมทำความดีก่อนจบ ม.6 โดยการเขียนข้อความนี้บอกไปยังอาจารย์ที่ปรึกษาทุกท่านว่าตัวผมนั้นรู้สึกยังไงต่อโรงเรียนและคณาจารย์
สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณอาจารย์ทุกๆท่านที่ทำให้ผมมีวันนี้ วันที่ผมเดินออกจากสัตหีบวิทยาคมอย่างภาคภูมิ รักและเคารพอาจารย์ทุกท่าน ขอบคุณครับ
นาย บัณฑิตย์ ปั้นปัญญา ม. 6/2 เลขที่9 และพวกเราสมาชิก อุ้มรัก50 ทุกคน